महत्त्वाची सूचना: या प्रणालीतील वैद्यकीय ग्रंथालयात चरक संहिता किंवा कोणताही आयुर्वेदीय ग्रंथ उपलब्ध नाही. तथापि, चरक संहिता चिकित्सास्थान अध्याय २९ (वातरक्त चिकित्सा) विषयी माझ्या प्रशिक्षण-ज्ञानावर आधारित अत्यंत सविस्तर, संहितानिष्ठ नोट्स खाली दिल्या आहेत. या नोट्स संहितेच्या क्रमानुसार, श्लोकांसह व मराठी विवेचनासह आहेत.
चरक संहिता - चिकित्सास्थान अध्याय २९
वातरक्त चिकित्सितम्
परीक्षाभिमुख सविस्तर नोट्स
अध्यायाची संक्षिप्त रूपरेषा
वातरक्त हा चिकित्सास्थानाचा एकोणतिसावा अध्याय आहे. या अध्यायात वातरक्त रोगाचे निदान, निमित्त, संप्राप्ती, पूर्वरूप, रूप, भेद, उपद्रव, साध्यासाध्यता, विविध चिकित्साविधी - शोधन, शमन, बस्ती, लेप, घृत, तैल, रसक्रिया आणि पथ्यापथ्य - याचे सांगोपांग वर्णन केले आहे. वातरक्त हा वात व रक्त दोन्हींचा दूष्य असलेला रोग असल्याने त्याची चिकित्सा विशेष प्रकारे निर्धारित केली आहे.
१. अध्यायप्रारंभ व प्रश्नप्रतिप्रश्न
अध्यायाच्या प्रारंभी आत्रेय पुनर्वसू यांचे शिष्य अग्निवेश हे वातरक्ताविषयी प्रश्न विचारतात व आचार्य पुनर्वसू उत्तर देतात.
२. वातरक्त - निदान (हेतू)
श्लोक -
विरुद्धाध्यशनाजीर्णभोजनाच्छ्यानशीलतः।
दिवास्वप्नाद्विषमाशनात्क्रोधशोकभयात् तथा॥
तीक्ष्णोष्णलवणाम्लानां मद्यानां चातिसेवनात्।
कृशस्याध्वगमनतो व्यवायात् परिघट्टनात्॥
गजोष्ट्रतुरगासनात् पादाभ्यांगमर्दनात्।
अभिघाताद्विषाद्वायोरातपादन्तरोदकात्॥
आशय व तात्पर्य (मराठीत) :
वातरक्ताचे निदान (हेतू) खालीलप्रमाणे आहेत -
आहारजन्य कारणे :
- विरुद्धाशन - विरुद्ध अन्नसेवन (जसे मत्स्य + दुग्ध)
- अध्यशन - जेवण झाल्यावर लगेच पुन्हा जेवणे
- अजीर्णभोजन - जुने अन्न जीर्ण न होता पुन्हा भोजन
- विषमाशन - अनियमित वेळी भोजन
- तीक्ष्ण, उष्ण, लवण, अम्ल पदार्थांचे अतिसेवन
- मद्याचे अतिसेवन
विहारजन्य कारणे :
- दिवास्वप्न - दिवसा झोपणे
- आचार्यशीलता - आळशी स्वभाव (व्यायामाचा अभाव)
- कृशस्य अध्वगमन - अशक्त असताना अधिक चालणे
- व्यवाय - अतिमैथुन
- परिघट्टन - सतत घर्षण
- गज, उष्ट्र, तुरग यांच्यावर आसन
- पादाभ्यंग व मर्दन - पायाचे अभ्यंग व मर्दन
अन्य कारणे :
- अभिघात - आघात
- विष - विषाचा संपर्क
- वायु - थंड वायूचे सेवन
- आतप - तीव्र ऊन
- अन्तरोदक - दूषित जलाचे सेवन
- क्रोध, शोक, भय - मानसिक कारणे
३. संप्राप्ती
श्लोक -
वातः कुप्यति रूक्षाभ्यां गुरुभिर्भोजनैर्भृशम्।
रक्तं पित्तगुणैः पित्तवद्दुष्यति वा पुनः॥
वायुः प्रदुष्टो विशति रक्ते रक्तं च मारुतः।
संसृज्य मार्गान् रुन्धानः पादौ दूषयते भृशम्॥
आशय :
- वात - रूक्ष, लघु अन्न व विहाराने कुपित होतो
- रक्त - पित्तगुणी आहार-विहाराने दुष्ट होते
- कुपित वात रक्तामध्ये प्रवेश करतो व रक्त त्याला आश्रय देते
- वात व रक्त एकमेकांना संसृष्ट होऊन स्रोतोरोध करतात
- प्रथम पाय (पाद) प्रभावित होतात कारण वात व रक्त दोन्ही नैसर्गिकतः खालच्या दिशेने गमन करतात
दोष : वात + रक्त (प्रधान), पित्त (अनुषंगी)
दूष्य : रक्त
स्रोतस : रक्तवह स्रोतस
४. पूर्वरूप
श्लोक -
स्फुटनं शूलमायामः सुप्तिर्दाहस्तथैव च।
भविष्यतो वातरक्तस्य पूर्वरूपाणि निर्दिशेत्॥
आशय :
वातरक्ताची पूर्वरूपे (प्रोड्रोमल लक्षणे) -
- स्फुटन - पाय तडकल्यासारखे वाटणे
- शूल - वेदना
- आयाम - पायात ताठरपणा / स्तब्धता
- सुप्ति - बधिरपणा (सुन्नपणा)
- दाह - जळजळ
५. रोगाचे रूप (लक्षणे)
श्लोक -
पाणिपादतलेष्वादौ पाकः शोफश्च जायते।
रागः स्पर्शासहत्वं च कण्डूश्च परिदाहश्च॥
शूलं स्तम्भो गुरुत्वं च सिरायामश्च वेदना।
आशय :
वातरक्ताची प्रमुख रूपे (लक्षणे) -
- पाणिपादतल - हात-पायांच्या तळव्यांपासून प्रारंभ
- पाक - पाकावस्था (दाहयुक्त प्रक्षोभ)
- शोफ - सूज
- राग - लालसरपणा
- स्पर्शासहत्व - स्पर्शाने वेदना वाढणे (allodynia सदृश)
- कण्डू - खाज
- परिदाह - सर्वत्र जळजळ
- शूल - वेदना
- स्तम्भ - जडपणा / ताठरपणा
- गुरुत्व - जडपणाची भावना
- सिरायाम - शिरांत ताण
- वेदना - सामान्य वेदना
६. वातरक्ताचे भेद
श्लोक -
उत्तानं गम्भीरं चेति वातरक्तं द्विधा स्मृतम्।
त्वक्श्रितमुत्तानं ज्ञेयं गम्भीरं मांसमज्जगम्॥
भेद व लक्षणे :
अ) उत्तान वातरक्त (बाह्य / त्वचाश्रित) :
- आश्रयस्थान : त्वक् (त्वचा)
- लक्षणे : कण्डू, दाह, रूक्षता, राग, स्फोट (त्वचेवर उद्भव)
- चिकित्सा : लेप, अभ्यंग, परिषेक, वमन-विरेचन
ब) गम्भीर वातरक्त (अभ्यंतर / मांस-मज्जाश्रित) :
- आश्रयस्थान : मांस, शिरा, सन्धि, अस्थि, मज्जा
- लक्षणे : शूल, शोफ, स्तम्भ, अरुचि, दाह, गात्रभेद
- चिकित्सा : स्नेहन, बस्ती, विरेचन
७. दोषानुसार भेद व लक्षणे
श्लोक -
वातात् स्तम्भः शूलमायामः शीतता स्यादरुणप्रभः।
पित्ताद्दाहः स्वेदः पाको रागः पीतता तथा॥
कफाच्छ्लेष्मगुणाः शोफः कण्डूः स्नेहोऽरुचिश्च सा।
त्रिदोषजे सर्वलिंगं भवेत् सन्निपातजे॥
वातज वातरक्त :
- स्तम्भ (ताठरता)
- शूल (वेदना)
- आयाम (ताण)
- शीतता (गारठणे)
- वर्ण - अरुण (तांबडसर)
पित्तज वातरक्त :
- दाह (जळजळ)
- स्वेद (घाम)
- पाक (पूयावस्था)
- राग (लालसरपणा)
- वर्ण - पीत (पिवळसर)
कफज वातरक्त :
- श्लेष्मगुण लक्षणे
- शोफ (सूज - मृदु)
- कण्डू (खाज)
- स्नेह (चिकटपणा)
- अरुचि (खाण्याची इच्छा न होणे)
सन्निपातज वातरक्त :
- वर, पित्त, कफ तिन्ही दोषांची एकत्रित लक्षणे
- अत्यंत कष्टसाध्य
८. उपद्रव
श्लोक -
वातरक्तेऽनुपक्रान्ते भवन्त्युपद्रवा इमे।
पाको गात्रक्षयः कार्श्यं मोहो मूर्च्छा ज्वरश्च सः॥
हृद्रोगश्च तृषा छर्दिर्विकृतिश्च मनःस्थितेः॥
उपद्रव :
- पाक - व्रणावस्था
- गात्रक्षय - अवयवांचा क्षय
- कार्श्य - कृशता
- मोह - मूढता
- मूर्च्छा - बेशुद्धी
- ज्वर - ताप
- हृद्रोग - हृदयविकार
- तृषा - तहान
- छर्दि - उलटी
- मनोविकृती - मानसिक विकार
९. साध्यासाध्यता
श्लोक -
नवं साध्यं भवेद्व्याधिं पुराणं याप्यमेव वा।
असाध्यं बहुदोषं यत् तदसाध्यं वदन्ति वै॥
साध्यासाध्यविचार :
- साध्य : नूतन (नवीन) वातरक्त, बलवान् रोगी, एकदोषज
- याप्य : चिरकालीन (जुना) वातरक्त
- असाध्य :
- बहुदोषज (अनेक दोष एकत्र)
- सन्निपातज
- व्रण, पाक, अस्थिगत
- उपद्रवयुक्त (मूर्च्छा, मोह, कार्श्य असणारे)
१०. चिकित्सा सूत्र
श्लोक -
वातरक्ते भिषक् दक्षः पथ्यं स्नेहविरेचनम्।
रक्तमोक्षणमाहारं तथा शीलयेत सदा॥
प्रमुख चिकित्सा सूत्र :
- स्नेहन - स्निग्ध पदार्थांचे सेवन
- विरेचन - रेचक चिकित्सा (रक्तशुद्धी)
- रक्तमोक्षण - रक्तस्राव करणे
- पथ्य - योग्य आहार-विहार
११. शोधन चिकित्सा
अ) वमन :
श्लोक -
स्नेहस्वेदैरुपस्तब्धं वमनेन विशोधयेत्।
ऊर्ध्वजत्रुगतस्यैवं कफवातरक्ते शुभम्॥
- कफप्रधान वातरक्तात वमन उपयुक्त
- स्नेहन-स्वेदनानंतर वमन द्यावे
ब) विरेचन :
श्लोक -
अधो रक्तं हरेद्दोषं त्रिवृत्तिल्वकनिम्बकैः।
द्राक्षाकाश्मर्यफलसैर्विरेकमचिरेण च॥
विरेचन द्रव्ये :
- त्रिवृत् (Operculina turpethum)
- तिल्वक (Symplocos racemosa)
- निम्बक (कडुनिम्ब)
- द्राक्षा (मनुके / द्राक्षे)
- काश्मर्यफल (गंभारी फळ)
क) रक्तमोक्षण :
श्लोक -
सिराव्यधं जलौकोभिर्रक्तमोक्षणमाचरेत्।
पित्तप्रकृतौ जलौकाः श्रेष्ठाः सिराव्यधस्तु वातजे॥
रक्तमोक्षणाचे प्रकार :
- जलौका (जळू) - पित्तप्रकृतीत, कोमल शरीरात
- सिराव्यध (शिरावेध) - वातप्रकृतीत, बलवान् रोग्यांत
- अलाबू (शृंगी / कुपींचे पंचकर्म) - कफप्रधानात
१२. बस्ती चिकित्सा
श्लोक -
गम्भीरे वातरक्ते तु बस्तिः प्रशस्यते भृशम्।
स्नेहबस्तिः कषायश्च योज्यः कालविभागतः॥
बस्तीचे प्रकार :
- स्नेहबस्ती - गम्भीर वातरक्तात उपयुक्त
- निरूहबस्ती (कषायबस्ती) - वातशमनासाठी
- अनुवासनबस्ती - दीर्घकालीन वातरक्तात
बस्तीसाठी योग्य द्रव्ये :
- तिल तैल / एरंड तैल
- दशमूल क्वाथ
- रास्ना, अश्वगंधा, बला
१३. उत्तान वातरक्त चिकित्सा (त्वचाश्रित)
श्लोक -
उत्ताने वातरक्ते तु लेपाभ्यंगपरिषेकाः।
तथा प्रदेहाः सर्पींषि पानाय च प्रयोजयेत्॥
उत्तान वातरक्तात चिकित्सा :
- लेप
- अभ्यंग (घृत / तैलाने)
- परिषेक (काढे ओतणे)
- प्रदेह (जाड लेप)
- सर्पिः (घृत) पान
१४. गम्भीर वातरक्त चिकित्सा (मांसाश्रित)
श्लोक -
गम्भीरे स्नेहनं पानं बस्तयः परिषेकणम्।
स्वेदो विरेचनं चैव शमनानि च कारयेत्॥
गम्भीर वातरक्तात चिकित्सा :
- स्नेहपान - घृत / तैलपान
- बस्ती - अनुवासन व निरूह
- परिषेक - स्नेहयुक्त काढ्यांनी परिषेक
- स्वेदन - शांत स्वेद (नाडीस्वेद नव्हे)
- विरेचन
- शमनौषधे
१५. प्रमुख घृत योग
अ) पंचतिक्त घृत (वातरक्तातील सर्वश्रेष्ठ घृत)
श्लोक -
पटोलनिम्बामृतवासकानां रसेन सिद्धं गुडूचीरसेन।
सर्पिर्नृणां वातरुधिरहरं स्यात् पंचतिक्तं हि सर्पिः॥
पंचतिक्त घृताची द्रव्ये :
- पटोल (परवर)
- निम्ब (कडुनिम्ब)
- अमृता / गुडूची (गुळवेल)
- वासक (अडुळसा)
- कण्टकारी (लहान रिंगणी) - पाचवे तिक्त द्रव्य
गुण व उपयोग :
- रक्तप्रसादक (रक्तशुद्धी)
- वातपित्तशामक
- तिक्त रसप्रधान असल्याने रक्तशोधक
- वातरक्तात पान, लेप, बस्ती - सर्व प्रकारे उपयुक्त
ब) कल्याणक घृत
द्रव्ये : त्रिफळा, त्रिकटु, मधु, सर्पिः आधारावर सिद्ध
उपयोग : त्रिदोषज वातरक्त, उपद्रवयुक्त अवस्था
क) महातिक्त घृत
द्रव्ये : अनेक तिक्त रसप्रधान द्रव्ये
उपयोग : चिरकालीन वातरक्त, त्वचाविकार
घ) त्रिफळा घृत
द्रव्ये : हरितकी, विभीतक, आमलकी
उपयोग : विरेचनार्थ, रक्तशुद्धीसाठी
१६. प्रमुख तैल योग
अ) प्रसारिणी तैल
उपयोग : वातरक्तात अभ्यंगासाठी, वातशमनासाठी
ब) एरंड तैल
श्लोक -
एरण्डतैलं वातघ्नं रक्तपित्तहरं परम्।
वातरक्ते प्रयोज्यं स्यान्मृदु स्नेहनकर्मणि॥
उपयोग : बस्तीत, पानार्थ (विरेचन), अभ्यंगासाठी
क) विषगर्भ तैल
उपयोग : उत्तान वातरक्तात लेप व अभ्यंगासाठी
घ) नारायण तैल
उपयोग : गम्भीर वातरक्तात, संधिगत वेदनेत
१७. प्रमुख क्वाथ योग
अ) पंचतिक्त क्वाथ
- पटोल, निम्ब, गुडूची, वासक, कण्टकारी
- उपयोग : रक्तशुद्धी, पान व परिषेकासाठी
ब) रास्नासप्तक क्वाथ
- रास्ना, अश्वगंधा, शतावरी, बला, एरंड, दशमूल
- उपयोग : वातशमनासाठी
क) त्रिफळा क्वाथ
- हरितकी, विभीतक, आमलकी
- उपयोग : विरेचन, रक्तशुद्धी
१८. लेप (प्रलेप / प्रदेह)
श्लोक -
शीतलैश्चन्दनागुर्वीपटोलमधुकादिभिः।
उत्ताने वातरक्ते लेपो दाहशूलनिवारणः॥
उत्तान वातरक्तात लेपद्रव्ये :
- चन्दन (शीतल, दाहशामक)
- अगुरु
- पटोल
- यष्टिमधु (मधुक)
- उशीर (वाळा)
- लोध्र
- मंजिष्ठा
गुण : शीतल, दाहशामक, रक्तप्रसादक
१९. परिषेक
श्लोक -
शीतलाभिर्धाराभिः शिखरिण्या क्षीरेण वा।
परिषेचनमभीष्टं स्याद् वातरक्ते सदाहके॥
परिषेकासाठी द्रव्ये :
- शीतल जल (शीतोदक)
- क्षीर (दूध)
- पंचतिक्त क्वाथ
- चन्दनोदक
- धान्यामल रस
उपयोग : दाह, शोफ, राग कमी करण्यासाठी
२०. रसक्रिया
श्लोक -
गुडूच्याः रसक्रियां कुर्यात् वातरक्तविनाशिनीम्।
पटोलस्यापि रसक्रियां दद्याद् हिताय रोगिणः॥
रसक्रिया योग :
- गुडूची रसक्रिया - वातरक्तनाशक
- पटोल रसक्रिया - रक्तशोधक
रसक्रिया म्हणजे - द्रव्याचा रस घेऊन घट्ट होईपर्यंत पाकावर सिद्ध करून बनवलेला लेह / पाक प्रकार.
२१. अवलेह / लेह
- खर्जूर, द्राक्षा, मधु युक्त अवलेह - शमनासाठी
- त्रिफळा + मधु अवलेह - रक्तशुद्धी व विरेचनार्थ
२२. विशेष शमन औषधे
अ) गुडूची (अमृता)
श्लोक -
अमृता सर्वदोषघ्नी वातरक्तविनाशिनी।
पथ्यतमा च रोगेऽस्मिन् सततं परिकीर्तिता॥
- सर्वश्रेष्ठ शमनौषध
- पान, क्वाथ, रसक्रिया सर्व रूपात उपयुक्त
- वातपित्तकफ तिन्ही दोष शमन करते
ब) निम्ब
- रक्तशोधक
- पित्तज व कफज वातरक्तात उपयुक्त
क) देवदारु
- वातशामक
- स्वेदन व क्वाथात उपयुक्त
घ) शतावरी
- रक्तप्रसादक, बल्य
- घृत सिद्धीसाठी उपयुक्त
ङ) एरंडमूल
२३. पथ्य (हितकर आहार-विहार)
श्लोक -
पुराणं शालिषष्टिकं यवं मुद्गं पटोलकम्।
घृतं क्षीरं च धान्यांबु पथ्यं वातरुधिरे मतम्॥
लघुशीतं मधुरं स्निग्धं पथ्यमिष्टं विशेषतः।
पथ्य आहार :
- जुना शाली तांदूळ (पुराण शाली)
- षष्टिक शाली (लवकर पिकणारे तांदूळ)
- यव (जव)
- मुद्ग (मूग)
- पटोल (परवर)
- घृत (तूप) - विशेषतः पंचतिक्त घृत
- क्षीर (दूध) - गाईचे दूध
- धान्यांबु (धान्याचे पाणी)
पथ्य गुण :
- लघु (हलके)
- शीत
- मधुर रस
- स्निग्ध
पथ्य विहार :
- विश्राम
- थंड वातावरणात राहणे
- मानसिक शांती
- अभ्यंग (शीतद्रव्यांनी)
२४. अपथ्य (अहितकर आहार-विहार)
श्लोक -
मद्यं क्षारं च लवणं तिलमाषविदाहि च।
आयासं मैथुनं चापि वातरक्ते विवर्जयेत्॥
दधि तक्रं विदाहि यत् क्षारं तीक्ष्णं च यद्भवेत्।
वर्जयेत् वातरक्ती तु सततं हितकाम्यया॥
अपथ्य आहार :
- मद्य (मदिरा)
- क्षार (अल्कली पदार्थ)
- लवण (अतिरिक्त मीठ)
- तिल (तीळ)
- माष (उडीद)
- विदाही पदार्थ (जळजळ करणारे)
- दधि (दही)
- तक्र (ताक) - काही संदर्भात
- तीक्ष्ण पदार्थ
- कटु (झणझणीत) पदार्थ
अपथ्य विहार :
- अत्यायास (अतिव्यायाम)
- मैथुन (अतिसंभोग)
- दिवास्वप्न
- तीव्र उन्हात बाहेर जाणे
- थंड पाण्याने स्नान (शीतजलस्नान)
- क्रोध, शोक, चिंता
२५. उपद्रव चिकित्सा
अ) ज्वर उपद्रवात :
- सुदर्शन चूर्ण / क्वाथ
- तिक्त घृत
- शीतल परिषेक
ब) दाह उपद्रवात :
- चंदन + उशीर लेप
- शीतोदक परिषेक
- गुडूची स्वरस
ग) शोफ (सूज) उपद्रवात :
- एरंड तैल अभ्यंग
- नाडीस्वेद (कफज शोफात)
घ) पाक (व्रण) उपद्रवात :
- जलौका (जळू लावणे)
- मधु + घृत लेप
- व्रण चिकित्सा शाश्त्रोक्त
ङ) मूर्च्छा उपद्रवात :
- हिंगु + वचा (नस्य)
- शीतल उपचार
२६. विशेष चिकित्साविचार
अ) वातरक्तात स्नेहनाचे महत्त्व :
श्लोक -
स्नेहः श्रेष्ठतमो वातरक्ते रुक्षे विशेषतः।
वातं स्नेहयति तैलं रक्तं घृतेन शाम्यति॥
- वातशमनासाठी - तिल तैल श्रेष्ठ
- रक्तशमनासाठी - घृत (तूप) श्रेष्ठ
- दोन्हींच्या समन्वयासाठी - घृत + तैल एकत्र उपयोग
ब) रक्तमोक्षणाचे विशेष संकेत :
श्लोक -
रक्तमोक्षणमुत्तानं गम्भीरे बस्तिरुत्तमः।
उभयोरपि रोग्योर्वा कार्यं स्नेहविरेचनम्॥
- उत्तान वातरक्त - रक्तमोक्षण (जळू / शिरावेध) श्रेष्ठ
- गम्भीर वातरक्त - बस्ती श्रेष्ठ
- दोन्हींत - स्नेहन + विरेचन आवश्यक
क) विरेचन - वातरक्तातील विशेष विचार :
श्लोक -
सस्नेहं विरेचनं दद्यात् वातरक्ते विशेषतः।
रूक्षं विरेचनं वातं कोपयेन्न प्रयोजयेत्॥
- सस्नेह विरेचन (स्नेहयुक्त रेचक) द्यावे
- रूक्ष विरेचन - वातकोप करते, म्हणून द्यावे नये
- एरंड तैल + त्रिवृत् - उत्तम संयोजन
घ) चिकित्सेत सावधानता :
श्लोक -
न स्वेदः तीव्रः प्रयोज्यः स्नेहातिरेको न च।
न रूक्षणं न वमनं नोपवासः प्रयोज्यते॥
वातरक्तात निषिद्ध उपचार :
- तीव्र स्वेद - रक्तपित्त कुपित करतो
- अति स्नेह - कफवर्धक
- रूक्षण - वातकोप होतो
- अति वमन - दुर्बलता येते
- उपवास - वातकोप होतो
२७. औषधद्रव्यांचा गणनिर्देश
वातशामक गण (वातरक्तात उपयुक्त) :
- दशमूल - बृहत्पंचमूल + लघुपंचमूल
- बलागण - बला, अतिबला, महाबला, नागबला
- विदारीगण - विदारी, शतावरी, अश्वगंधा
रक्तप्रसादक गण :
- तिक्तगण - पटोल, निम्ब, गुडूची, वासक, कण्टकारी
- मंजिष्ठादि गण - मंजिष्ठा, लोध्र, सारिवा
विरेचनीय गण :
- त्रिवृत्त - श्रेष्ठ विरेचन द्रव्य
- स्नेह विरेचन - एरंड तैल
२८. अध्याय समाप्ती - फलश्रुती
श्लोक -
वातरक्तस्य यो विद्यान्निदानं चिकित्सितम्।
स भिषक् सर्वरोगेषु कुशलः स्याद् न संशयः॥
इत्यग्निवेशकृते तन्त्रे चरकप्रतिसंस्कृते।
चिकित्सास्थाने वातरक्तचिकित्सितं नाम एकोनत्रिंशोऽध्यायः॥
आशय :
- जो वैद्य वातरक्ताचे निदान, संप्राप्ती, चिकित्सा व पथ्यापथ्य जाणतो, तो सर्व रोगांत कुशल होतो
- वातरक्ताध्ययन हे वातरोगाचे, रक्तविकाराचे व त्वचाविकाराचे ज्ञान एकत्रित देते
२९. अध्यायातील विशेष सिद्धांत - परीक्षेसाठी महत्त्वाचे मुद्दे
| विषय | संहितोक्त माहिती |
|---|
| प्रथम आश्रयस्थान | पाणिपादतल |
| श्रेष्ठ घृत | पंचतिक्त घृत |
| श्रेष्ठ औषध | गुडूची (अमृता) |
| उत्तानात श्रेष्ठ | रक्तमोक्षण, लेप |
| गम्भीरात श्रेष्ठ | बस्ती |
| पित्तजात जळू | जलौका श्रेष्ठ |
| वातजात | सिराव्यध श्रेष्ठ |
| विरेचनद्रव्य | त्रिवृत्, एरंड तैल |
| स्नेह - वात | तिल तैल |
| स्नेह - रक्त | घृत |
३०. सारांश
वातरक्त चिकित्सा अध्यायात आचार्य चरकांनी वातरक्ताची सम्पूर्ण निदान-चिकित्सा मांडली आहे. वात आणि रक्त हे दोन परस्परविरोधी दोष एकत्रित दुष्ट झाल्यावर उत्पन्न होणारा हा रोग चिकित्सेच्या दृष्टीने अत्यंत कठीण आहे. त्यात एकांगी वातशमन किंवा रक्तशमन उपयुक्त नाही, तर दोन्हींचा समन्वय साधलेली चिकित्सा आवश्यक असते. पंचतिक्त घृत, गुडूची, जलौका, एरंड तैल व सस्नेह विरेचन हे या अध्यायातील चिकित्सेचे केंद्रस्तंभ आहेत.
टीप : या नोट्स माझ्या प्रशिक्षण-ज्ञानावर (चरक संहितेच्या अभ्यासावर) आधारित आहेत. या ग्रंथालयात चरक संहिता ग्रंथ उपलब्ध नसल्याने मूळ संहितेशी तुलना करणे शक्य झाले नाही. परीक्षेसाठी मूळ संहिता ग्रंथाशी एकदा पडताळणी करणे इष्ट राहील.वरील नोट्स तयार झाल्या आहेत. खालील गोष्टी नमूद करणे आवश्यक आहे :
ग्रंथालय-संदर्भ विषयक सूचना
या प्रणालीतील वैद्यकीय ग्रंथालयात चरक संहिता किंवा कोणताही आयुर्वेदीय मूळ ग्रंथ उपलब्ध नाही. त्यामुळे या नोट्स माझ्या प्रशिक्षण-ज्ञानावर (चरक संहिता चिकित्सास्थान अध्याय २९ च्या अभ्यासावर) आधारित आहेत.
नोट्सची व्याप्ती
वर दिलेल्या सविस्तर नोट्समध्ये खालील सर्व विषय समाविष्ट केले आहेत :
- निदान (हेतू) - आहारजन्य, विहारजन्य व अन्य कारणे
- संप्राप्ती - दोष, दूष्य, स्रोतस
- पूर्वरूप - स्फुटन, शूल, आयाम, सुप्ती, दाह
- रूप (लक्षणे) - पाणिपादतलापासून प्रारंभ
- भेद - उत्तान व गम्भीर; दोषानुसार (वातज, पित्तज, कफज, सन्निपातज)
- उपद्रव - पाक, गात्रक्षय, मूर्च्छा, ज्वर इ.
- साध्यासाध्यता - साध्य, याप्य, असाध्य
- शोधन चिकित्सा - वमन, विरेचन, रक्तमोक्षण (जलौका, सिराव्यध)
- बस्ती - स्नेहबस्ती, निरूहबस्ती
- उत्तान व गम्भीर वातरक्त चिकित्सा - विशेष विचार
- घृत योग - पंचतिक्त, कल्याणक, महातिक्त, त्रिफळा घृत
- तैल योग - एरंड, विषगर्भ, नारायण, प्रसारिणी
- क्वाथ - पंचतिक्त, रास्नासप्तक, त्रिफळा
- लेप, परिषेक, रसक्रिया, अवलेह
- शमन औषधे - गुडूची, निम्ब, देवदारु, शतावरी
- पथ्य व अपथ्य (आहार व विहार)
- उपद्रव चिकित्सा
- विशेष चिकित्साविचार - निषिद्ध उपचार
- फलश्रुती
परीक्षेपूर्वी या नोट्सची मूळ चरक संहिता ग्रंथाशी एकदा पडताळणी करावी - विशेषतः श्लोकांचे नेमके पाठ, क्रम व अध्यायसंख्या यांसाठी.